Als je getufte vloerkleden hebt gezien met ronde, pluizige delen naast strakke, gladde vlakken (mosachtige plukjes naast een platte “water”-strook is een veelvoorkomend voorbeeld) en je afvroeg hoe dat gedaan wordt, dan zal het antwoord beginners verrassen: het gaat niet om het gebruik van ander garen. Het gaat om de poolhoogte, en meestal heb je twee pistolen nodig om het goed te doen.
Het ligt niet aan het garen, maar aan de hoogte
De pluizige, volumineuze look komt door een langere gesneden pool. De strakke, gladde look komt door een kortere gesneden pool. Getuft op dezelfde hoogte ziet hetzelfde garen er compleet anders uit, afhankelijk van hoe lang de pool wordt gelaten: een korte pool ligt platter en oogt glad, terwijl een lange pool meer materiaal per plukje heeft dat rechtop staat, wat zorgt voor die ronde, volumineuze uitstraling.
Het contrast in zo’n vloerkleed is dus geen keuze in garen. Het is een keuze in poolhoogte, toegepast op verschillende delen van hetzelfde ontwerp.
Waarom twee pistolen, en niet één
Je zou in theorie een heel ontwerp op één poolhoogte kunnen tuften en daarna het hoogtewiel van een enkel pistool opnieuw kunnen instellen voor het volgende deel. In de praktijk gebruiken de meeste tufters die op deze manier werken twee specifieke pistolen: één ingesteld op een standaard poolhoogte voor de gladde delen, en één ingesteld op een lange pool (onze AK-1H staat vast op 40 mm) voor de pluizige delen.
Daar zijn een paar praktische redenen voor:
- Geen stilstand door herkalibratie. Elke keer dat je de poolhoogte van een enkel pistool aanpast, verlies je tijd en riskeer je een inconsistente hoogte als de aanpassing niet exact is. Met twee pistolen, die elk al correct zijn ingesteld, kun je direct tussen beide wisselen.
- Consistentie binnen een sectie. Een pistool dat op één hoogte is gekalibreerd en zo wordt gelaten, blijft consistent zolang je het gebruikt. Dat is vooral belangrijk bij een stuk als dit, waarbij de “mos”-plukjes er uniform pluizig uit moeten zien ten opzichte van elkaar, en niet geleidelijk hoger of korter worden doordat je instellingen verlopen.
- Sneller wisselen bij organische ontwerpen. Bij ontwerpen waarbij pluizige en gladde delen door elkaar lopen, in plaats van in strakke blokken, moet je vaak van poolhoogte wisselen. Beide pistolen direct bij de hand hebben is simpelweg sneller dan het steeds opnieuw instellen van één pistool tijdens het proces.
Aan de slag met hoogtecontrast
Als je je eerste ontwerp met dit soort contrast plant, helpen een paar dingen:
- Plan je hoogtezones voordat je begint met tuften. Bepaal welke delen van je ontwerp kort en welke lang worden, op dezelfde manier als je kleurzones plant.
- Tuft eerst de laagpolige delen, als je ontwerp dat toelaat. Het is over het algemeen makkelijker om met een hoogpolig pistool dicht bij een al afgewerkt laagpolig deel te werken dan andersom.
- Bewaar je hoogpolige pistool voor de belangrijkste elementen. In ontwerpen zoals het mos-en-water-voorbeeld doet de lange pool veel van het visuele werk. Een klein beetje lange pool heeft al een groot effect.
Voor zeer fijne details aan de randen waar een pluizig deel een glad deel raakt, gaan sommige tufters er achteraf met tondeuses en carving-tools overheen om de overgang met de hand af te ronden. Dat is eerder een afwerkingsstap dan de hoofdtechniek, maar het is goed om te weten dat het bestaat als je de strakst mogelijke rand tussen hoogtezones wilt.