Jeśli widziałeś dywany tuftowane z zaokrąglonymi, puszystymi sekcjami obok ciasnych, gładkich obszarów (kępki przypominające mech obok płaskiej wstęgi „wody” to częsty przykład) i zastanawiałeś się, jak to się robi, odpowiedź zazwyczaj zaskakuje początkujących: nie chodzi o użycie innej włóczki. Chodzi o wysokość runa i zazwyczaj potrzeba dwóch pistoletów, aby zrobić to dobrze.
Nie włóczka, a wysokość
Puszysty, obszerny wygląd pochodzi z dłuższego ciętego runa. Ciasny, gładki wygląd pochodzi z krótszego ciętego runa. Tuftowana na tej samej wysokości, ta sama włóczka wygląda zupełnie inaczej w zależności od tego, jak długie jest runo: krótkie runo leży bardziej płasko i wydaje się gładkie, podczas gdy długie runo ma więcej materiału stojącego na tuft, co nadaje mu zaokrąglony, obszerny wygląd.
Zatem kontrast w takim dywanie nie jest wyborem włóczki. Jest to wybór wysokości runa, zastosowany do różnych obszarów tego samego wzoru.
Dlaczego dwa pistolety, a nie jeden
Teoretycznie można by tuftować cały wzór na jednej wysokości runa, a następnie wrócić i ponownie wyregulować kółko wysokości pojedynczego pistoletu dla następnej sekcji. W praktyce większość tufterów pracujących w ten sposób używa zamiast tego dwóch dedykowanych pistoletów: jednego ustawionego na standardową wysokość runa dla gładkich obszarów i jednego ustawionego na długie runo (nasz AK-1H jest ustawiony na 40 mm) dla puszystych obszarów.
Istnieje kilka praktycznych powodów:
- Brak przestojów na ponowną kalibrację. Za każdym razem, gdy ponownie regulujesz wysokość runa pojedynczego pistoletu, tracisz czas i ryzykujesz niespójną wysokość, jeśli regulacja nie jest dokładna. Dwa pistolety, każdy już prawidłowo ustawiony, pozwalają na natychmiastowe przełączanie się między nimi.
- Spójność w obrębie sekcji. Pistolet, który został skalibrowany na jedną wysokość i pozostawiony w tym ustawieniu, pozostaje spójny tak długo, jak go używasz. Ma to największe znaczenie w takim elemencie, gdzie kępki „mchu” muszą wyglądać jednolicie puszysto względem siebie, a nie stopniowo wyżej lub niżej w miarę dryfowania regulacji.
- Szybsze przełączanie dla organicznych wzorów. Wzory, w których puszyste i gładkie obszary przeplatają się, zamiast znajdować się w jednym czystym bloku, oznaczają częste przełączanie wysokości runa. Posiadanie obu pistoletów jednocześnie jest po prostu szybsze niż regulowanie jednego pistoletu w tę i z powrotem przez cały element.
Rozpoczęcie pracy z kontrastem wysokości
Jeśli planujesz swój pierwszy projekt z tego rodzaju kontrastem, kilka rzeczy pomoże:
- Zaplanuj strefy wysokości przed rozpoczęciem tuftowania. Zdecyduj, które części Twojego projektu będą krótkie, a które długie, tak samo jak planowałbyś strefy kolorów.
- Najpierw tuftuj obszary z krótkim runem, jeśli Twój projekt na to pozwala. Zazwyczaj łatwiej jest pracować pistoletem z długim runem blisko już ukończonego obszaru z krótkim runem niż odwrotnie.
- Zachowaj pistolet z długim runem dla elementów „bohaterów”. W projektach takich jak przykład mchu i wody, długie runo wykonuje dużą część pracy wizualnej. Niewielka ilość długiego runa ma duże znaczenie.
W przypadku bardzo precyzyjnych prac detali na krawędziach, gdzie puszysta sekcja styka się z gładką, niektórzy tufterzy wracają później z narzędziami do strzyżenia i rzeźbienia dywanów, aby ręcznie zaokrąglić przejście. Jest to krok wykończeniowy, a nie główna technika, ale warto wiedzieć, że istnieje, jeśli chcesz uzyskać jak najczystszą krawędź między strefami wysokości.